هر چه دیدم زین چمن یا ناله یا منقار بود

زندگی جز نقد وحشت درگره چیزی نداشت

کاروان رنگ و بو را رفتنی در بار بود

غنچه ای پیدا نشد بوی گلی صورت نبست

دست همت کرد از بی جراتیها کوتهی

ورنه چون گل کسوت ما یک گریبان وار بود

سوختن هم مفت عشرتهاست اما چون شرار