دست ما و دامن حیرت که در بزم وصال

طفل اشکم چون شرر در سنگ آتشباز بود

عشق بی پروا دماغ امتحان ما نداشت

ورنه مشت خاک ما هم قابل پرواز بود

عمر بگذشت و همان چشم ندیدن باز بود

کاش ما هم یک دو دم با سوختن می ساختیم

شمع در انجام داغ حسرت آغاز بود