دوری وصلش طلسم اعتبار ما شکست

عمر بگذشت و همان چشم ندیدن باز بود

کاش ما هم یک دو دم با سوختن می ساختیم

شمع در انجام داغ حسرت آغاز بود

ورنه این عجزی که می بینی غرور ناز بود

آنچه در صحرای کثرت صورت واماندگیست

در تماشاگاه وحدت شوخی انداز بود