اینجا هجوم آینه پشت پلنگ بود

عالم به خون تپیده نومیدی من است

جستن ز صیدگاه مرادم خدنگ بود

حسن از غبار شوخ نگاهان رمیده است

همت نمی رود به سر ترک اختیار

ازخویش رفتنم به رهت عذر لنگ بود

عنقای دیگرم که ز بنیاد هستی ام