استخوان هم در تنم چون شمع مغز رنگ بود

شب که از شوق توپروازم بهار آهنگ بود

خواب راحت باخت دل آخر به افسون صفا

داشت مژگانی بهم آیینه تا در زنگ بود

در جهان بی تمیزی صلح هم موجود نیست