قطع چندین جاده پا انداز عذر لنگ بود

نقد راحت می شماردگرد از خود رفتنم

همچو آتش بستر نازم شکست رنگ بود

اشک از لغزیدنی بر دوش صد مژگان گذشت

تیره بختی سرمه کام و زبان کس مباد

چنگ گیسو هم به چندین تار بی آهنگ بود

شوخی مژگانت از خواب گران سر برتداشت