چنگ گیسو هم به چندین تار بی آهنگ بود

اشک از لغزیدنی بر دوش صد مژگان گذشت

قطع چندین جاده پا انداز عذر لنگ بود

تیره بختی سرمه کام و زبان کس مباد

شوخی مژگانت از خواب گران سر برتداشت

پنجه این ظالم بیباک زبر سنگ بود

بلبل ما را همین پرواز عبرت غنچه نیست