غیر حسرت از جهان جستجوگردی نکرد

بر زبان خامه حرف مدعایم نال بود

هرقدر بر جا فسردم وحشتم سامان گرفت

چون غبار رنگ در ساز شکستم بال بود

کاروان ما نگاه واپسین دنبال بود

خلق را در تیرباران هجوم احتیاج

آبرو تا بود وقف چشمه غربال بود