ز محو جلوه مجو لذت شناسایی

نهال وحشت ما خالی از ثمر نبود

ز خود برآمدن ناله ناله بی اثر نبود

که چشم آینه را بهره نظرنبود

حصار عالم بیچارگی دهان بلاست

پناه ما دم تیغ است اگر سپر نبود