نوبهاری که تصور به خیالش خون است

بال برهم زدنی جز کف افسوس نبود

سیر آیینه دل ضبط نفس می خواهد

ورنه آزادی ما اینهمه محبوس نبود

ما به آن رنگ ندیدیم که محسوس نبود

جلوه در محفل ما جمله نقاب آرایی ست

شمع آن بزم نیفروخت که فانوس نبود