دل مایوس صنم خا نه اندیشه کیست

ناله هم غیر صدای کف افسوس نبود

از خودم می برد آن سیل که چون ریگ رو ان

آبش ازآینه آبله محسوس نبود

رنگ اشکی نشکستیم که ناقوس نبود

ناله در پرده ی دل بیهده می سوخت نفس

شمع ما اینهمه وامانده فانوس نبود