شمع ما اینهمه وامانده فانوس نبود

دل مایوس صنم خا نه اندیشه کیست

رنگ اشکی نشکستیم که ناقوس نبود

ناله در پرده ی دل بیهده می سوخت نفس

گوش ارباب تمیز انجمن سیماب است

ورنه بیتابی دل نیزکم از کوس نبود

ای جنون خوش ادب از کسوت هستی کردی