مستی اوهام بیدل بیدماغم کرد و رفت

ورنه سرو آزاد یا قمری اسیر غل نبود

پیکر خاکی جهانی را غریق وهم کرد

از سر آبی که بگذشتیم ما جز پل نبود

فرصتی می زد نفس در شیشه ها قلقل نبود