هرگلی کامسالم آمد در نظر پارینه بود

یکدو دم هنگامه تشویش مهر و کینه بود

هرچه دیدم میهمان خانه آیینه بود

ابتذال باغ امکان رنگ گردیدن نداشت

منفعل می شد ز دنیا هوش اگر می داشت خلق

صبر و حنظل در مذاق گاو و خر لوزینه بود

هیچ شکلی بی هیولا قابل صورت نشد