ما به صد جا منقسم کردیم و دل در سینه بود

تخته مشق حوادث کرد ما را عاجزی

زخم دندان بیشتر وقف لب زیرینه بود

در جهان بی تمیزی چاره از تشویش نیست

آرزوها ماند محو ناز در بزم وصال

پاس ناموس تحیر مهر این گنجینه بود

هرکجا رفتیم بیدل درد ما پنهان نماند