عیش و غمی که نوبر باغ تجدد است

روزی که عشق رنگ جهان نقش بسته بود

تقدیر، نوک خامه صنعت شکسته بود

چندین هزار مرتبه ازیاد جسته بود

خاک تلاش کرد به سر، خلق بی تمیز

ورنه غبار وادی مطلب نشسته بود