بیدل نه رنگ بود و نه بویی در چمن

سرها فکنده دم تیغ دو دسته بود

دیدیم عرض قافله اعتبارها

جمعیتی که داشت همین بار بسته بود

رسواییی به چهره عبرت نشسته بود