فتنه خویی از تکلف کرد بیدارم به پا

در تواضع خانه قد دوتا خوابیده بود

زندگی افسانه نیرنگ مژگان که داشت

هرکه را دیدم درین غفلت سرا خوابیده بود

چون منی در سایه برگ حنا خوابیده بود

همت قانع فریب راحت از مخمل نخورد

لاغری از پهلویم بر بوریا خوابیده بود