با تظلم پیشگان خوش باشد استغنای عشق

در خموشی هم سرم بر آستان ناله بود

از فسون عشق حیرانم چها خواهم کشید

گر کشیدم ناوکت از دل کمان ناله بود

شیشه گر بر سنگم آمد امتحان ناله بود

یاد آن محمل طراز ی های گرد بیخودی

کز دلم تا کوی جانان کاروان ناله بود