کز دلم تا کوی جانان کاروان ناله بود

با تظلم پیشگان خوش باشد استغنای عشق

شیشه گر بر سنگم آمد امتحان ناله بود

یاد آن محمل طراز ی های گرد بیخودی

سوختن کرد اینقدر آگاهم از احوال دل

کاین سپند بی نوا مهر زبان ناله بود

حسرت دیدار نیرنگی عجب درکار داشت