از هجوم زخم شوق آیینه ما شانه بود

شب که وصل آغوش پرداز دل دیوانه بود

عشق می جوشید هرجاگرد شوخی داشت حسن

رنگ شمع از پرفشانی عالم پروانه بود

یاد آن عیشی که از رنگینی بیداد عشق