سوختنها داشتم چون شمع با کاشانه بود

راز دل از وسعت مشرب به رسوایی کشید

دامن صحرا گریبان چاکی دیوانه بود

خانه وبرانی به روی آتش من آب ریخت

جرم آزادیست کر نشناخت ما را هیچکس

معنی بیرنگ ما از لفظ پر بیگانه بود

عالمی را سعی ما و من به خاموشی رساند