عالمی را سعی ما و من به خاموشی رساند

سوختنها داشتم چون شمع با کاشانه بود

جرم آزادیست کر نشناخت ما را هیچکس

معنی بیرنگ ما از لفظ پر بیگانه بود

بهر خواب مرگ شور زندگی افسانه بود

اختلاط خلق جز ژولیدگی صورت نبست

هر دو عالم پیچش یک گیسوی بی شانه بود