جهان گذرگه آیینه است و ما نفسیم

که صد کتاب سخن محو بیزبانی بود

تلاش موج درتن بحر هیچ پیش نرفت

گهر دمیدن ما پاس بیکرانی بود

تو هم چو ما نفسی باش اگر توانی بود

فریب معرفتی خورده بود بیدل ما

چو وارسید یقینها همه گمانی بود