افتاد به گردن ، غم پیری ، چه توان کرد

اما نرسیدیم به گرد اثر از خود

گرتا به ابد در غم اسباب بمیرد

عالم همه راضی ست به این دردسر از خود

زبن حلقه هم افسوس نرفتم بدر ازخود

سیر سر زانو هم از افسون جنون بود

افکند خیالم به جهان دگر از خود