چندان که ریشه موج زند در زمین دود

گرد سواد وادی حسرت نشاندنی ست

اشکی خوش است با نگه واپسین دود

تحصیل دستگاه تنعم دنائت است

آزار دل مخواه کزین چینی لطیف

مو گر دمد ز هند شبیخون به چین دود

شوخی به چر ب و نرمی اخلاق عیب نیست