تا به کجا بایدم ماتم خود داشتن

روزبه فصل شتا غنچه قبا می رود

هیات شمعند خلق ساز اقامت کراست

پا اگر فشرد ه اند سر به هوا می رود

با نفسم عمرهاست آب بقا می رود

مقصد و مختار شوق کعبه و بتخانه نیست

بی سبب و بی طلب دل همه جا می رود