عیش عرق می کند خنده خجل می رود

شبنم صبح از چمن آبله دل می رود

مخمصه زندگی فرصت ماکرد تنگ

عیش والم هیچ نیست عمر مخل می رود

زبن همه نشو و نما منفعل است اصل ما