ضعف سرمایه ام از لاف غرور آزادم

صید من رام فسونهای تسلی بشود

نفی خود کرده ام آن جوهر اثبات کجاست

تا کی این لفظ رود از خود و معنی نشود

من و آهی که رگ گردن دعوی نشود

چون شرر دیده وران می گذرند از سر خویش

این عصا راهبر مقصد اعمی نشود