دیده مژگان برهم افشارد که چین پیدا شود

در گلستانی که خواند اشک من سطر نمی

سایه گل تا ابد ابرآفرین پیدا شود

دامن وحشت ز سیر این چمن نتوان شکست

آن سوی خویشت چه عقبا و چه دنیا هیچ نیست

بگذر از خود تا نگاهی پیش بین پیدا شود

بازگرداند عنان جهد عیش رفته را