خاک چون درسایه ی خورشید خوابد زر شود

آسمان مشکل به آسانی دهد پرداز دل

بحر توفان ها کند تا قطره ا ی گوهر شود

ناتوانی سر متاب از جاده تسلیم عشق

سایه وار از بیکسیها حیله جوی غیرتم

بر سرم گر خاک هم دستی کشد افسر شود

حسرت مخموری آن چشم میگون برده ام