سرنوشت خاک من یارب خط ساغرشود

سایه وار از بیکسیها حیله جوی غیرتم

بر سرم گر خاک هم دستی کشد افسر شود

حسرت مخموری آن چشم میگون برده ام

ای جنون تعمیر ازتشویش آسودن برآ

جان سختت چند خشت این کهن منظر شود

آرمیدن کو؟ گرفتم ساعتی چون گردباد