زخم گل از بخیه شبنم نمایان تر شود

بر شکست هر زیان تعمیر سودی بسته اند

فربهی وقف غناگر آرزو لاغر شود

چاره نتواند نهفتن راز ما خونین دلان

خاک حسرت برده ای دارم که مانند جرس

ناله پیماید به جای باده، گر ساغر شود

صاحب آیینه نتوان گشت بی قطع نفس