خاک حسرت برده ای دارم که مانند جرس

فربهی وقف غناگر آرزو لاغر شود

چاره نتواند نهفتن راز ما خونین دلان

زخم گل از بخیه شبنم نمایان تر شود

ناله پیماید به جای باده، گر ساغر شود

صاحب آیینه نتوان گشت بی قطع نفس

بگذرد از زندگی تا .خضر، سکندر شود