بی نیاز از بحر گردد قطره چون گوهر شود

ای فلک از مشت خاک من برانگیزان غبار

شاید این ننگ هیولا قابل پیکر شود

با نسب محتاج نبود صاحب کسب و کمال

سبحه داران پر جنون پیمای بی کیفیتند

جاده این کاروان یارب خط ساغر شود

همچو عکس زنگی از آیینه می گردد عیان