جاده این کاروان یارب خط ساغر شود

با نسب محتاج نبود صاحب کسب و کمال

بی نیاز از بحر گردد قطره چون گوهر شود

سبحه داران پر جنون پیمای بی کیفیتند

همچو عکس زنگی از آیینه می گردد عیان

بر رخ ویرانه ام مهتاب اگر چادر شود

نیست غیر از وعظ خاموشی ز فریادم بلند