با دم تیغ سرنوشت سجده مگر سپر شود

یک دو نفس حباب وار ضبط نفس طرب شمار

رنگ وقار پاس دار بیضه مباد پر شود

خط جبین به فرق ماست، چاره ی همتی کراست

بخت سیه چو دود شمع چتر زده است بر سرم

اشک نشوید این گلیم تا شب من سحر شود

گرد خرامت از چمن برد طراوت بهار