نیست جز اشک ندامت در محیط روزگار

صبر کن ای شعله تا سعی تو خاکستر شود

از ره تقوا نگشتی محرم سر منزلی

بعد از این بر گمرهی زن کاش راهی سر شود

آنقدر آبی که چشم آرزویی تر شود

شوخی یاسم همان ناموس اظهار است و بس

آه می بالد اگر مطلب نفس پرور شود