قطره ما ژاله می بندد اگر گوهر شود

عالمی از خود تهی کردیم و کاهش ها به جاست

پهلوی ما ناتوانان تا کجا لاغر شود

یک دو ساعت بیش نتوان داد عرض اعتبار

مقصدم چون شمع از این محفل سجود نیستی ست

سر به زیر پا نهم ، کاین یک قدم ره ، سر شود

عالمی بیدل بیابان مرگ ذوق آگهی ست