لذت وصل تو از کام تمنا نرود

پایمال قدم هرزه دو خویش شود

می کشد خون امید از دل حسرت کش ما

سینه هر که ز تیغ ستمی ریش شود

هر سر مو به تنم گر به مثل نیش شود

نیست دور از اثر غیرت ابروی کجت

جوهرآینه درتیغ ستمکیش شود