هر سر مو به تنم گر به مثل نیش شود

می کشد خون امید از دل حسرت کش ما

سینه هر که ز تیغ ستمی ریش شود

لذت وصل تو از کام تمنا نرود

نیست دور از اثر غیرت ابروی کجت

جوهرآینه درتیغ ستمکیش شود

چشم ما حلقه به گوش است به نقش قدمی