دو گوهر بود در یک انگشتری

به ماهوی گفت ای بد اندیش مرد

چرا دیو چشم تو را تیره کرد

چنان دان که شاهی و پیغمبری

ازین دو یکی را همی بشکنی

روان و خرد را به پا افگنی

نگر تا چه گویی بپرهیز ازین