که نرم تا نشود سنگ مومیا نشود

ز اشک راز محبت به دیده توفان کرد

دل گداخته آیینه تا کجا نشود

علا ج خسته دلیها مجوز ز طبع درشت

بیان اگر همه مضروف خامشی باشد

چه ممکن است که پامال مدعا نشود

ز چرب و خشک به هر استخوان سر اغی هست