به گلشنی که شهیدان شوق بیدادند

به هیچ رنگ ، می جامت آشنا نشود

طرف اگر همه شوق است ننگ یکتایی ست

شکستم آینه تا جلوه بی صفا نشود

جفاست بر گل زخمی که خون بها نشود

به راستی قدمی گر زنی چو تیر نگاه

به هر نشان که توجه کنی خطا نشود