جفاست بر گل زخمی که خون بها نشود

طرف اگر همه شوق است ننگ یکتایی ست

شکستم آینه تا جلوه بی صفا نشود

به گلشنی که شهیدان شوق بیدادند

به راستی قدمی گر زنی چو تیر نگاه

به هر نشان که توجه کنی خطا نشود

ز فیض رتبه عجز طلب چه امکان است