به راستی قدمی گر زنی چو تیر نگاه

شکستم آینه تا جلوه بی صفا نشود

به گلشنی که شهیدان شوق بیدادند

جفاست بر گل زخمی که خون بها نشود

به هر نشان که توجه کنی خطا نشود

ز فیض رتبه عجز طلب چه امکان است

که نقش پا به ره او جبین نما نشود