که نقش پا به ره او جبین نما نشود

به راستی قدمی گر زنی چو تیر نگاه

به هر نشان که توجه کنی خطا نشود

ز فیض رتبه عجز طلب چه امکان است

خموشی ام به کمالی ست کز هجوم شکست

صدا چو رنگ ز مینای من جدا نشود

امید صندل دردسر هوسها نیست