خموشی ام به کمالی ست کز هجوم شکست

به هر نشان که توجه کنی خطا نشود

ز فیض رتبه عجز طلب چه امکان است

که نقش پا به ره او جبین نما نشود

صدا چو رنگ ز مینای من جدا نشود

امید صندل دردسر هوسها نیست

مباد دست تو با سودن آشنا نشود