گشاد دل نتوان خواستن ز قطع امید

دل شکسته ما چون شکن جدا نشود

خروش هر دو جهان گرد سرمه بیخته ای ست

تغافل تو مگر همت آزما نشود

به ناخنی که بریدند عقده وا نشود

چنان به فقر ز دام تعلق آزادیم

که عرض جوهر ما نقش بوربا نشود