در پرده شب نگشوده هلاکه به روی تو خنده سحر نشود

ز سعادت صحبت اهل صفا دل و دیده رسان به حضور غنا

که تردد قطره بی سروپا به صدف نرسیده گهر نشود

به حدیث نهفته زبان مگشا گل عیب و هنر مفکن به ملا

به تصور وعده وصل قدم چه هوس که نخفته به خاک عدم

به غبار هواطلبان وفا ستم است قیامت اگر نشود

دل خسته بیدل نوحه سرا، ز تبسم لعل تو مانده جدا